بهداشت محيط وبلایا
بهداشت محيط وبلایا
الف:آب آشاميدنی
١-تا آنجا که ميتوانيد از آبهای سطحی مانند رودخانه ،چشمه،برکه و...به عنوان آب آشاميدنی
استفاده نکنيد.
٢-از آب الوده نباید برای شستن ظروف ،مسواک ، زدن وتهيه غذاویخ نيز نبای استفاده کرد.
٣-در مناطقی که آب شرب کمياب است می توان از آب لب شور جهت مصارف شرب
اشتفاده کرد.
۴-مخازن سرپوشيده ساده ترین ومناسب ترین محل برای حفظ کيفيت وبهداشت آب
ميباشد.
۵-از روشهای بهداشتی کردن آب آشاميدنی استفاده از کلر مادر ميباشد ( ١۵ گرم پودر
پرکلرین دریک ليتر آب سپس اضافه کردن ٣تا ٧قطره از محلول به یک ليترآبمرد آشاميدن
واستفاده پس از نيم ساعت)وجوشاندن آب بمدت یک دقيقه درکنار دریا وسه دقيقه درمناطق
دیگر.
اردوگاه چادری
١-زمين محل اردوگاه بایداز مراکز توليد پشه وتجمع زباله فاصله داشته باشدودسترسی به
جاده آسان باشد.
٢-وضع زمين برای زهکشی آب مناسب باشدوشرایط آبهای سطحی وزیرزمينی مورد مطالعه
قرار گيرد. از زمين هایی که پوشيده از علف هستند خودداری شود.
٣-درصورت امکان محل باید بطور طبيعی از شرایط نامناسب اقليمی محفوظ باشدواز دره های
باریک ورود خانه های خشک که امکان بروز سيل دارد اجتناب کرد.
۴-از زمينهای مجاور مراکز صنعتی که دارای سروصدا وآلودگی صنعتی هستند اتناب کرد .
۵-باید فضای کافی برای پناه دادن افرادو ایجاد کليه تسهيلات عمومی در نظر گرفت.
۶-محل زمين اردو باید د رفاصله معقولی از منبع آب قرارداشته باشد.
٧-فاصله دو ردیف چادر باید حاقل ١٠ متر باشد.
٨-در داخل چادر باید حاقل برای هر نفر ٣متر مربع فضا موجود باشد.
٩-بين هر چادرباید حاقل هشت متر فاصله داشته باشد.
١٠ -بهتر است از چادرهای کوچک استفاده شود تا افراد کمتری در آن ساکن شود.
١١ -منطقه مسکونی اردو گاه باید در جهت مقابل بادهای غالب باشد.
١٢ -جایی که آب لوله کشی در دسترس نباشد باید مخازن آب در دو طرف جاده نصب کرد هر
مخزن باید ظرفيتی معادل ٢٠٠ ليتر داشته باشد.
١٣ -برای هر ۴ تا ٨ چادر باید یک سطل زباله باظرفيت ۵٠ تا ١٠٠ ليتر در نظر گرفت.
١۴ -مستراح ها یا سایر محل های مشابه دفع مدفوع باید د ربلوکهای در پشت چادرها تعبيه
گردد.
١۵ -در اطراف چادرها ودر امتداد کنار جاده ها باید جوی زهکشی حفر گردد.
١۶ -برای جلوگيری از بلند شدن خاکباید دو طرف جاده نفت پاشی کرد.
١٧ -اردوگاه باید به دو بخشمجزا مسکونی وخدمات جمعی تقسيم گردد.
١٨ -جهت سهولت اعمال مدیریت وجلوگيری از بيماریهای واگير باید از ایجاد اردوگاههای بزرگ
اجتناب کرد.
٢٠ -محل اردوگاه باید طبق برنامه پيشتعيين شده ای نظافت شود.
جمع آوری ودفع زباله
١-محل جمع آوری ودفع زباله بایستی دور از منزل مسکونی وچادرهای اسکان باشد.
٢-جمع آوری ودفن بهداشتی لاشه حيوانات در اولویت می باشد.
٣-مواد سمی وشيميایی باید با مراقبت خاص وبا احتياط دفع شوند.
۴-زباله ر ا باید درظروف درب دا ر به طوری که شيرابه از آن خارج نشود نگهداری کرد.
بهداشت مواد غذایی
١-درروزهای اول بهتر ازمواد غذایی کنسرو شده مانند تن ماهی وکنسرو لوبيا استفاده کرد.
٢-ا زکنسروهایی که قوطی ان بادکرده وزنگ زده باشد نباید استفاده کرد.
٣-قوطی های کنسرو پيشاز مصرف بای به مدت بيست دقيقه جوشاند.
۴-سعی کنيد غذاهی پخته وخام را جدا از یکدیگر نگهداری کنيد.
۵-قبل از مصرف شير مخصوصا”جهت کودکان وبزرگسالان حتما آنرا بجوشانيد.
توالت صحرایی
١-محل احداث توالت باید حداقل درفاصله ١۵ متری از محل اسکان باشدو در جهت وزش
بادهای غالب نباشد.
٢-در چاهک باید کاملا پوشيده که علاوه بر رعایت ایمنی از پخش بوی فاظلاب وجذب حشرات
جلوگيری بعل آید.
٣-در صورت وجود فاضلاب وآبهای راکد د رصورت عدم بهسازی می بایست بر روی آنها نفت یا
گازوئيل پاشيد.
۴-در پایان هر روز با مواد گندزدا مثل کرئولين ویا آهک گندزدایی کرد.
کفن ودفن اجساد در بلایا
کفن ودفن اجساد طبعا”دارای آیين وضوابط عرفی وشرعی وقانونی است ومطمئنا”از طرف
مسئولين اقدامات لازم انجام خواهد گرفت.لاکن مقامات بهداشتی خود را بطور مستقيم
مسئول مخاطرات بهداشتی ناشی از عدم دفن صحيح اجساد می دانند ،خطرات بهداشتی
مربوط به عدم دفن صحيح اجساد ودر مواردی که مرگ ومير ناشی از ضربه باشد نا چيز می
باشد .احتمال زیادی وجود ندارد که اجساد موجب انتشار بيماریهایی نظير حصبه ،وبا وطاعون
گردند.مگر اینکه مرگ وميرها در اثر وقوع اپيدمی ها اتفاق افتاده باشد.درهرصورت آنها می
توانند با آلودگی آب نهرها ،چاههاو سایر منابع در موارد غسل دادن ودفن غيراصولی باعث بروز
بيماریهای روده ای و عوارض مسموميت زا گردند .بدون توجه به مخاطرات بهداشتی ،عدم
دفن اجساد نمودار یک مشکل اجتماعی بسيار مهم ميباشد .باید سعی شود سنت ها ومرا
سم محلی دفن رعایت گردد